Prezentacja cyklu prac podczas prestiżowych 21. Warszawskich Targów Sztuki,
które szczycą się wieloletnią tradycją i renomą.

W roku 2024 została zaprezentowana twórczość NOWYCH MISTRZYŃ i NOWYCH MISTRZÓW,
czyli wiodących artystek i artystów współpracujących z @totuart_gallery Galeria i Dom Aukcyjny ToTuart,
których malarstwo, rysunek, rzeźba i grafika godne są szczególnej uwagi.

wernisaż: 25.10.2024

wystawa czynna: 26.10.2024 – 10.11.2024

miejsce: Zbrojownia Sztuki

100 artystów – dokładnie tyle liczy lista finalistów tegorocznej, szóstej już edycji festiwalu sitodruku Trisity. W pracowni sitodruku fundacji ~morze właśnie kończy się 3-tygodniowy etap realizacji prac z artystami z całej Polski. Efekty zobaczyć będzie można na największej w Polsce wystawie sitodruków. Jej uroczyste otwarcie już 25 października w Zbrojowni Sztuki w Gdańsku.

Festiwal Sitodruku Trisity organizowany przez MORZE w partnerstwie Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku to obecnie największe w Europie wydarzenie poświęcone sitodrukowi – jednej z tradycyjnych technik grafiki artystycznej, nazywanej również serigrafią.

Formuła wydarzenia w przeciwieństwie do klasycznych wystaw stawia na praktykę. Każdy z artystów własnoręcznie tworzy swoją pracę sitodrukową podczas Festiwalu. Wybór finalistów poprzedzony jest otwartym naborem projektów, a wyłoniona przez Jury setka jest zapraszana do Trójmiasta, aby tam, w pracowni sity.studio prowadzonej przez MORZE w tuBazie w Gdyni, zrealizować swój sitodruk. Etap warsztatowy trwa kilka tygodni, a jego zwieńczenie to finałowa kolekcja prac prezentowana w formie wystawy.

Co zobaczymy na wystawie? Różnorodność!

W festiwalu udział biorą twórcy wizualni – niezależnie od stażu, obranej tematyki czy dziedziny twórczej, w jakiej się specjalizują. Są to malarze, ilustratorki, projektanci graficzni, rysowniczki, fotografowie, twórcy i twórczynie wywodzące się ze sceny graffiti czy street art, a także akademicy i studenci uczelni artystycznych z różnych regionów Polski.

Tematyka prac jest dowolna, a jedyne ograniczenie (poza techniką realizacji, czyli sitodrukiem) to kolory. Sztandarową zasadą festiwalu jest realizacja prac w maksymalnie dwóch z trzech kolorów odgórnie wybranych dla każdej edycji. Dla szóstej odsłony festiwalu są to: grafitowy granat, świetlisty pomarańcz i szary błękit.

– Takie rozwiązanie z jednej strony uspójnia prace i ich finalną ekspozycję, a z drugiej – stanowi swojego rodzaju wyzwanie, z którym artyści muszą poradzić sobie na własny, często bardzo kreatywny i związany z ich macierzystą specjalizacją twórczą sposób – dodaje Mateusz Żywicki. – Doświadczenie płynące z poprzednich edycji festiwalu pokazuje, że efekty tych zmagań są interesujące, szczególnie pośród artystów, którzy na co dzień tworzą w zupełnie innych barwach. To, na ile sposobów można wykorzystać tylko trzy farby, robi wrażenie. Zwłaszcza, gdy ogląda się to w zestawieniu 100 różnych prac.

Finał festiwalu, czyli wernisaż wystawy, odbędzie się w piątek 25 października 2024 roku w Zbrojowni Sztuki przy Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Zobaczymy na nim wszystkie 100 różnorodnych prac sitodrukowych!

Twórcy, których zobaczymy na wystawie

Finałową listę uczestników Trisity###6 wybrało Jury w składzie: dra hab. Katarzyna Łukasik (ASP Gdańsk), dr hab. Mariusz Waras (ASP Gdańsk), dr Jakub Stępień (ASP Łódź) i mgr Mateusz Żywicki (~morze / ASP Gdańsk).

– Wybór nie był prosty. W tym roku zgłosiła się rekordowa liczba ponad 500 artystów, a poziom prac był wyjątkowo wysoki – mówi Mateusz Żywicki, kurator festiwalu i członek kapituły. – Jury przy wyborze kierowało się jakością prac i aktywnością artystyczną twórców, ale również zachowaniem różnorodności całego zestawienia.

Nazwiska finalistów Trisity###6:

Adam Świerżewski, Adela Rostek, Agata Królak, Agata Przyżycka, Agata Staniszewska, Aleksandra Banaś, Aleksandra Koleśniak, Aleksandra Prusinowska, Alesia Zawodzińska, Alicja Jonczyk, Alina Mielnik, Ania Gawron, Anna Dusza, Anna Kaźmierak, Anna Kodź, Anna Lem, Anna Rudak, Anna Zadworna, Antoni Bęzel, Antonina Kałużna, Bianka Szlachta, Damian Idzikowski, Daria Sukhina, Edyta Kowalewska, Edyta Majewska, Emil Jamrozik, Estera Mrówka, Eurydyka Kata, Filip Ignatowicz, Hanna Shumska, Houze, Irmina Walczak, Ivo Nikić, Iwona Kobryń, Jacek Rudzki, Jakub Kozłowski, Jan „Autone” Kołodziej, Jerzy Muszyński, Joanna Czaplewska, Julia Bardziejewska, Julia Opalińska, Kamil Kocurek, Kamila Okrutny, Karol Polak, Karolina Futyma, Karolina Król, Karolina Turek, Kasia Dynowska, Kasia Miotke, Katarzyna Bogucka, Katarzyna Księżopolska, Katarzyna Michałkiewicz-Hansen, Katia Pomorova, Krzesimir Jagiełło, Krzysiek Jędrzejak, Krzysztof Ignatowicz, Ksenia Logovaia, Kuba Baracz, Kuba Zając, Lidka Zajdzińska, Łukasz Butowski, Łukasz Golędzinowski, Łukasz Ławrynowicz, Łukasz Majewski, Magda Kirk, Magdalena Czajka-Cardoso, Magdalena Król, Magdalena Pela, Magdalena Świerczek, Marta Kwiatek, Marta Marszałek, Marta Shurpakova, Mateusz Domeradzki, Matylda Bruniecka, Michał Trojanowski, Mirek Śledź, Neszka Szatkowska, Ola Piotrowska, Ola Szpunar, Olga Żołnowska, Patrycja Podkościelny, Paweł Bińczycki, Paweł Szlotawa, Ponchee.193, Piotr Mańczak, Przemysław Garczyński, Rafał Skwierawski, Renata Maj, Sebastian Choromański, Serhii Hrychaniuk, Serhiy Savchenko, Sławomir Witkowski, Sofia Jackiewicz, Teresa Żywicka-Męcfeld, Tomasz Kaczyński, Vova Danilchyk, Zbigniew Olszyna, Zofia Chamienia, Zofia Lasocka, Zofia Rogula, Zuza Dolega

Hasłem przewodnim 11. Międzynarodowego Triennale Grafiki „Kolor w grafice” jest pojęcie śladu pojawiające się bardzo często w różnych kontekstach znaczeniowych w najważniejszych nurtach współczesnej refleksji humanistycznej. Jednym z najwcześniejszych, w jakich pojęcie śladu znalazło zastosowanie, była refleksja o pamięci jako znaku, świadczące o tym, że coś istniało lub działo się. Stąd ślad to nie tylko mimowolnie pozostawiony znak: zwykły odcisk, plama na podłodze, piasku czy śniegu świadczący o wcześniejszej obecności kogoś lub czegoś w określonym miejscu, ale również może być to być trop, którym podążamy.

Trzy słowa: odcisk (typos), resztka (ichnos) i znak (semeion), wymykają się sensom, które chciałaby im nadać filozofia. Wieloznaczność pojęcia śladu znakomicie oddaje grecki czasownik ekmatto, który znaczy zarówno „odciskać”, jak i „zacierać ślady”. Wydaje się, że ekmatto doskonale przylega do opisu praktyk graficznych: w sensie dosłownym i w kontekście szerszym.

18.10.2024 r. – 1.12.2024 r.

otwarcie wystawy: 18.10 (piątek), godz. 18.00 / wstęp wolny

Galeria Sztuki Wozownia w Toruniu, ul. Rabiańska 20 / wejście od ul. Ducha św. 6

Wystawa indywidualna „Aleksandra Prusinowska. Malarstwo i grafika”
prezentująca cykl prac nigdy wcześniej nie prezentowanych.

Wernisaż wystawy odbył się 30 sierpnia 2024 (piątek)
o godzinie 18:30
w BanGlob Business Class Marina w Gdyni
która podczas okresu wakacyjnego staje się letnią galerią zarządzaną przez renomowaną galerię Totuart z Warszawy.

Wystawę można było zobaczyć od poniedziałku do czwartku
od 11:00 do 20:00,
oraz od piątku do niedzieli od 11:00 do 21:00
i potrwa do 28 września 2024.

Nieczęsto artystyczne działania jednego twórcy na wielu polach dają tak spektakularne efekty, jak dzieje się w przypadku Aleksandry Prusinowskiej. Za ten stan rzeczy odpowiadają nie tylko talent i pracowitość artystki, ale również prawdziwa radość tworzenia, niewyczerpywalna kreatywność i ciągła chęć eksperymentowania.
Nie sposób przypisać Prusinowskiej wiodącej dyscypliny sztuki, w której realizuje się ona najpełniej. Najczęściej wielkoformatowe i pełne kolorów linoryty konkurują z jej wirtuozerskim malarstwem, w którym nie ogranicza jej ani ręka, ani wyobraźnia. W swoich złożonych kompozycjach dobiera kolory w taki sposób, aby osiągnąć niepowtarzalne efekty wizualne i wrażeniowe. Tym samym jej styl jest praktycznie nie do podrobienia. Jak dołączymy do tego ceramikę, za sprawą której motywy znane z malarstwa czy grafiki „ożywają” w przestrzeni, wiemy, że mamy do czynienia z artystką interdyscyplinarną.

Prezentowana wystawa wysuwa chwilowo jej malarstwo na prowadzenie, gdyż na ekspozycji prezentowanych jest tylko kilka nowych linorytów, z których artystka słynie. Prusinowska nie daje się też zaszufladkować w dwudziestowiecznym podziale na abstrakcje i figurację – jej twórczość jest „ponad”. Ostatnio płótno czy papier to dla niej za mało. Sięgnęła więc po żywicę i użyła w dwojakim charakterze – niejako w roli podobrazia i zarazem werniksu, tworząc swojego rodzaju malarską „kanapkę”, z efektami op-artowymi w roli deseru.

Zresztą zadziwienie odbiorcy to pewnego rodzaju znak rozpoznawczy Prusinowskiej. W jej twórczości nic nie jest oczywiste, nic nie jest znaczeniowo skończone, artystka nie ogranicza siebie ani odbiorcy, a to wszystko dzieje się w bardzo efektowny sposób. Repertuar inspiracji i skojarzeń zdaje się nie mieć końca: od historii sztuki, fotografię, lifestyle, social media. Dlatego wśród miłośników jej sztuki są zarówno wyrobieni kolekcjonerzy, jak i osoby poszukujący „jedynie” przyjemności z obcowania z dziełem sztuki – a to przecież często niewypowiedziane marzenie wielu artystów.

Mistrzowskie łączenie abstrakcji z figuracją, hiperrealizmu z malarskim gestem, mocnego kontrastującego koloru z subtelnym światłocieniem wymaga nie tylko odwagi, ale i umiejętności w przekazaniu widzowi swoich stories. Interwencje, a inaczej reakcje, refleksje, komentarze – często zaskakujące – to w artystycznym języku Prusinowskiej zaproszenia do jej własnych mikroświatów, w których chce się zostać na dłużej.

Aleksandra Prusinowska urodziła się w 1986 roku w Gdyni. Jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. W 2018 roku obroniła tytuł doktora, a obecnie jest adiunktem w pracowni linorytu prof. Janusza Akermanna gdańskiej ASP. Uprawia malarstwo, grafikę artystyczną, ceramikę. W swoich pracach lubi sięgać po wzorce z popkultury, nawiązując do filmów, reklam, zdjęć prasowych, a także komiksów. Wielkokrotna stypendystka m.in. Ministra Kultury i Dziedzictwa, Marszałka Województwa Pomorskiego, Miasta Gdyni. Laureatka licznych nagród i wyróżnień. Dotychczas jej twórczość była prezentowana na kilkunastu wystawach indywidualnych i blisko sto zbiorowych. Efekty jest twórczości znajdują się w kolekcjach instytucjonalnych w Polsce, jak i prywatnych w kraju i za granicą.

Wystawę „Malarskie interwencje Aleksandry Prusinowskiej” można oglądać w Galerii i Domu Aukcyjnym ToTuart w Warszawie (Centrum Praskie Koneser, Plac Konesera 10A) od 25 kwietnia do 18 maja 2024, od poniedziałku do soboty w godzinach 11:00-19:00. Wernisaż wystawy odbędzie się w środę, 24 marca o godz. 19:00.

Kurator wystawy: Dominik Zieliński